Uzun yol arkadaşı Alp!

9.3.16



Alp'le ikimiz Türkiye'den Panama'ya döndük de nasıl döndük bir de bana sorun! Önümüzde önce İstanbul-Amsterdam uçusu, diğer uçuş öncesinde de aktarma için 2-3 saat beklememiz gerekti. Son olarak da 11 saat Amsterdam-Panama uçuşu vardı.. Aktarmalarla toplam 20 saat yolculuk nasıl mı geçti?! 
Türkiye'ye giderken gece uçuşu yaptığımızdan Alp uzun uçuşun tamamında uyumuştu, kalan Amsterdam uçusunda da takılmıştık işte çok kolay olmuştu. Bu sefer farklı olacaktı, 2 yaşında minik bir canavar ile gündüz yolculuğu..

Panama'ya dönüş yolculuğumuzda bu görüntü cok uzun sürmedi. Uçusun ilk bacağında uyudu çünkü sabahın köründeydi uçağımız. Seyahatin kalanında  sabır testine tuttu beni haliyle! Yine iyi tek parça geldik🤓🤓


Ara ara dans etti.. Koridorlarda koşturdu. Ara ara da uzandı.. Aaa bak ne güzel arabalarıyla sakin sakin oynamış diyorsanız eğer, hiçbirşey göründüğü gibi değil! Beş dakika sürmedi bu uzanmalar!



Koltuk arkasında tepinen, öndeki yolcuyu merak edip saçını çekmek ve koltuğa tırmanmak suretiyle teyzenin ilgisini çekmeye çalışan yaramazlardan oldu çoğunlukla... ahh ahh. Ne kadar yapma etme aman desen de yok işe yaramadı tabii ki. Çocuklu aileler için aranızda ailesine bak hiç ilgilenmiyor, aa ama insan birşey söyler diye söylenenlerdenseniz. Hatta sessizliğinizi koruyamayıp, ''Hanfendi çocuğunuzla ilgilenir misiniz lütfen'' diyenlerdenseniz birkez daha düşünün nolur.. 

O anneler babalar çevrenin bakışlarından bir de ezilir büzülür, ''vallahi normalde sakin bir çocuktur yani..'' gibi şeyler söylemeye çalışırlar.. Evet çünkü uçak yolculuğunda bir koltukta birkaç saat zaman geçirmek bir çocuk için ANORMAL birşey, evet.

Bir düşünün, biz bile bir saat ya da iki saat her neyse yolda sıkılıyoruz, ayaklarımız şişiyor oturmaktan. O yavru ne yapsın.. Mantıklı düşünebilse zaten yapmaz. Ama o daha bir çocuk. Ve çocuklar oyun oynar, çocuklar yerinde saniye duramaz, çocuklar şarkı söyler, çocuklar bazen bağırır ve hatta bazen de ağlarlar. 

Lütfen yargılamadan önce bir kez daha düşünün. Çünkü, emin olabilirsiniz, çocukla seyahat eden anneler babalar, diğer yolculara rahatsızlık vermemek adına ellerinden geleni yapıyorlar çocuklarını kontrol edebilmek için. Sizin yapacağınız en iyi şey, aslında o çocuğa belki bir merhaba demek el sallamak gülümsemek.. İnanın çocuklar ilgiyi görünce daha sakin oluyorlar. Lütfen şikayetçi olmadan, ya da kendi kendinize söylenmeden bir daha düşünün.. 

Alp ve bana dönecek olursak.. Kimse şikayetçi olmadı bizden, ya da acayip bakışlar fırlatmadı kimse bize.. Herkes çocuğuyla tek seyahat eden bir anne olduğum için nasıl yardım edebiliriz gibi bakıyordu ilginç bir şekilde. Sağolsunlar iyi insanlar vardı çevremde.


Öyle böyle derken 10 saati devirmişiz.. Sonra ne oldu dersiniz? Panama'ya doğru alçalmaya başladık, iniş bir 10dk sonra falan yani, bizim ki uyuklamaya başladı.. Sağol Alpiko'm be bir film bile izlemeyemedim. Çalışıyordu halbuki ekranım!







Hiç yorum yok:

Yorum Gönder